Yazarlar

Kaç Desibel?

Yaşadığım siteden çıkmak üzereyken site kapısının iç tarafında önüme peyzaj ile ilgilenen arkadaş çıktı. Sırtı dönük olduğu için beni görmedi ve aracın sesini de duymadı. Durdum ve fark edilmeyi bekledim. 10-15 saniye sonra görüntünün tuhaf olduğuna kanaat getiren güvenlik görevlisi gür bir sesle “Çekilsene, araba geçemiyor” diye bağırınca arkadaş gülerek kenara çekildi ve sorun çözüldü.

O arkadaşın bir duyma sorunu yok bildiğim kadarı ile. Ama uyarılma eşiği yüksek sanırım. Muhtemelen doğduğundan beri benzer durumlarda canhıraş korna seslerine alıştı, ya da bizim olayda olduğu gibi asgari 80-90 desibellik bir vokal yardım alma refleksi geliştirdi.

Oysa ben korna çalmayı sevmiyorum, doğru da bulmuyorum. Belki yılda birkaç kez çileden çıkaran bazı araç sürücülerine çalıyorum hala ama yayalara, sokak hayvanlarına asla!

Yıllarca İnönü (Mithatpaşa/Dolmabahçe) stadında maçlara girebilmek için kuyruklara girdik maçlardan saatler önce. O ortamlardaki en büyük sorun sen saatler öncesinden bilet kuyruğuna girmişken son dakikada gelen bir uyanığın gişenin birkaç metre gerisindeki bir noktadan “kaynak” yapmasıydı. O uyanık arkadaki onlarca insanın yaptığı ayıp şeyin farkında olmasından hiç rahatsız olmaz, tepki sadece göz teması ya da el hareketleri olduğunda dahi istifini bozmaz ama ne zamanki 8-10 kişi koro şeklinde gür bir tepki verdiğinde çıkmak zorunda kalırdı o kuyruktan.

Tıpkı pazar yerinde satılan meyve veya sebzenin albenilerinin renk ve görüntülerinde değil de tezgah görevlisinin cazgırlığında olduğunun düşünülmesi gibi.

Ya da çok ciddi bir konu etraflıca konuşulurken sesini aniden yükseltip ön alacağını, haklı çıkacağını, veya hoşlanmadığı konuyu kapayacağını düşünen tartışmacı konuk gibi.

Hele ofislerde, iş hanları veya alışveriş merkezlerindeki Kırkpınar benzeri iletişim modelleri. Ofiste herkesin önünde dahili telefon ama hala masalarca öteden bağırarak hitaplar, iş hanındaki çaycıyı telefonla aramak yerine 2 kat yukarıdan merdiven boşluğuna eğilip “Tertippp, 3 çay, biri az demli olsuuunnn” tarzı siparişler filan.

Sözün özü bu gereksiz sesler ve genel anlamda gürültü artan bir şekilde rahatsız ediyor beni. Sözde sessiz bir bölgesindeyim kentin ama burada bile sabah 8’den gece yarılarına kadar rahatsız edici sesler.

İlk duyduğumda beni çok etkileyip düşündüren bir söz vardı: “Bir ülkenin uygarlık seviyesi kaldırımlarının yüksekliği ile ters orantılıdır” gibi. Buradan hareketle aynı ters orantı uygarlık seviyesi ile gereksiz ses/gürültü arasında da bulunmakta.

Bir önceki ofisimiz şehir merkezinde çok yoğun yerleşimli mahallede idi ve hemen yanımızdaki bina da 7/24 çalışan bir tıp merkezi idi. Sürekli ağır veya ciddi hastaların geldiği bu merkezin hemen önünde de bir taksi durağı vardı. Haydi yoldan geçenleri bıraktım o durağın çalışanları bile bazen önüne geçemezlerdi kornaya basma fetişlerinin.

Bu sesi artırıp sonuç alma refleksi kültürel bir edinim mi, yoksa bulunduğumuz coğrafyanın yüzyıllardır sahip olduğu bir genetik kod mu, ya da sistemin bir yansıması mı bilemiyorum ama sonuçta karşılıklı kızgınlık ve gerginlik yaratmak dışında bir sonucu da yok ses yükseltmenin.

Haksızlığa ya da herhangi bir olumsuzluğu karşı ses çıkartmak gerekli ve insancıl bir refleks ama gürültü yapmadan da sonuç alınabilecek bir konuda ortalığı velveleye boğmak hiçbir zaman sonuç alıcı bir hareket değil.

İletişimde bağırmanın yeri yok. Ne özel hayatta, ne kurumsal ortamlarda, ne de toplum içinde. Yüksek ses ve gürültü istisna olmalı ki gerçekten sıra dışı bir durum olduğunu anlayabilelim ve harekete geçelim. Aksi takdirde yalancı çoban hikayesi gerçek olur ve kimse gerçek bir tehlike sinyalini umursamaz, fark edemez ve sonucu telafi edilemeyecek durumlar ortaya çıkar.

Uygarlıkların gelişmesiyle ortaya çıkan kirlenmeler içinde en sinsilerinden biri gürültü kirliliğiymiş, çünkü gürültüye alışan beyinler düşünmeyi unuturlarmış…

Görüşmek üzere,

Ali Erül
Ali Erül
KÖŞE YAZARI

Yorumlar (0)

Yorum yazmak için üye girişi gerekiyor.

E-postası doğrulanmış üyeler ve Google ile giriş yapanlar yorum yazabilir.

İlgili Haberler

Sigortacılık Ne Kadar “Cool” Olabilir?
Yazarlar

Sigortacılık Ne Kadar “Cool” Olabilir?

Birönceki yazıda “cool” kavramını ele almış ve arkasında özgünlük, cesaret, zahmetsizlik ve aidiyet duygusu yaratabilmek olduğunu vurgulamıştık. Şimdi asıl soruya gelelim. Sigortacılık bu tabloda nerede duruyor? Sigortacılık gerçekten cool bir sektör olabilir mi? Kabul edelim, yeni neslin gözünde sigorta hiç de cool değil. Bürokrasi, kağıt evraklar, upuzun poliçe metinleri, karmaşık süreçler, reddedilen tazminatlar. Ayrıca bir…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Felaket Gelmeden Önce:Önlem almak için birilerinin ölmesi veya bazı şeyleri kaybetmemiz mi gerekiyor?
Yazarlar

Felaket Gelmeden Önce:Önlem almak için birilerinin ölmesi veya bazı şeyleri kaybetmemiz mi gerekiyor?

Birbinanın temelinde çatlaklar vardır. Uzmanlar uyarır: “Derhal önlem almalıyız. Bu bina çökebilir.” Cevap hazırdır: “Hiç gerek yok, boşuna uğraşmayın. Her şey yolunda.” Bir hafta sonra bina çöker, 15 insan hayatını kaybeder. İşte o zaman herkes harekete geçer. Soruşturmalar açılır, sorumlular aranır, bina güçlendirilir. Peki, o insanlar hayattayken neden aynı kararlılık gösterilmemiştir? Bir otelin yangın merdiveni…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Yaşam Kalitesi
Yazarlar

Yaşam Kalitesi

Ailece kullandığımız bir uygulama var. Kimin o an nerede olduğunu, ne hızla hareket ettiğini (araçta veya yaya), araçta isek aracın yaptığı trafik ihlallerini (hız, ani şerit değişikliği vs) gösteriyor, gerçek zamanlı olarak bir de. Belki bir toplumun tamamını böyle kontrol edemezsiniz, etmemelisiniz hatta; bireysel özgürlükler, haklar, mahremiyet vs anlamında. Ama en azından gönüllü olanları, buna…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Cumhuriyet Bayramı
Yazarlar

Cumhuriyet Bayramı

Sonbaharın biraz daha hüzün getirdiğinden bahsetmiştim son yazımda; konumuz hazan ve hüzündü. Göreceli olarak ekim ayının daha da hüzün ayı olduğunu söylemek mümkün ama bana göre hiç de öyle değil. Ekim ayı Cumhuriyetin kurulduğu, bir ulusun yeniden doğduğu ay. Sevinç, neşe, ışık, coşku dolu… Bu yıl Cumhuriyetimizin 103’üncü yılını kutluyoruz. Ne mutlu bize… Cumhuriyetin kurulmasına…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Yapay Zekâ, Risk ve Güven: Sigortacılıkta yeni kâr denklemi
Yazarlar

Yapay Zekâ, Risk ve Güven: Sigortacılıkta yeni kâr denklemi

Yapay zekâ, iklim riskleri ve değişen müşteri beklentileri sigortacılığın kâr modelini yeniden yazmayı zorunlu kılıyor. Yeni dönemde başarı faktörlerinde ortaya çıkan farkı, en fazla poliçeyi satanlar değil, riski en iyi yönetenler yaratacak. Sigorta sektöründe rekabetin kuralları değişiyor. Artık başarı yalnızca daha fazla poliçe satmakla değil; riski doğru fiyatlamak, maliyetleri yönetmek, teknolojiyi etkin kullanmak ve müşteriye…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Primleri azaltan sağlık sigortacılığı
Yazarlar

Primleri azaltan sağlık sigortacılığı

Geçtiğimiz ay temelini attığımız özel sağlık sigortacılığında çağdaşlaşma vizyonunu, sektörel ezberleri kökten değiştiren derinlemesine bir dönüşümle masaya yatırmak istiyorum. Senelerdir geleceği bugünden okumanın ne kadar değerli olduğunu savunuyorum. Geleneksel sağlık sigortacılığı uzun yıllar boyunca “hasta olduktan sonra masrafı ödeyen” bir finansal havuz mantığıyla çalıştı. Çağdaşlaşma ise bu yapıyı terk edip, “hastalığı önleyen, veriyi yöneten ve…

30 Ekim 2026·3 dk okuma