“..Cirmin Kadar..”
Hala var mı bilmiyorum ama cep telefonlarında bir eski numara pazarı vardı, “200” ile başlayan numaralara ekstra para verip alıyordun. Ya da özel bir şeyleri ima eden telefon numaralarını tercih edenler var her daim.
Aynı tercihi araç plakalarında yapanlar da çok. Kendisinin veya bir yakınının ad ve soyadı baş harfleri ile ayarlanan plakalar gibi.
Bu “ipuçlu” plakalar veya üzerinde temsil ettiği kurumu simgeleyen görselli/yazılı araçlar kurumsal itibar açısından da bir risk ayrıca, özellikle direksiyondaki kişinin trafik görgü ve davranışları dikkate alındığında.
Böyle yapanları çok iyi anlıyorum ve kararlarına diyeceğim hiçbir şey yok. Fakat kendim için şöyle bir düsturum var: Hiçbir şey benden önde ve benden önemli olmamalı, öte yandan ben de diğerleri ile kıyaslandığımda ilk anda onlardan önde veya daha önemli değilim.
Sahibi olduğum hiçbir aracın plakası için özel bir girişimde bulunmadım. 30 yıldır kullandığım bir düzine cep telefon hattımın hiçbirini özel olarak seçmedim.
Yazıya bu şekilde girince bir başka tepkimi anımsadım. Hani belirli dönemlerde kurumların verdiği logolu promosyonlar olur ya, şemsiye, küllük, alışveriş çantası, araç için güneş perdesi filan. Bu tarz promosyonları da kullanmam çok zorunlu kalmadıkça. Eğer gerçekten ihtiyacım olan bir şey söz konusu ise gider parasını verip, reklam unsuru barındırmayanını alırım ve onu kullanırım.
Ama sunduğu ürün ve hizmetin kalitesi dışında hiçbir ön yargı da beslemedim hiçbir kuruma. Oysa mesela sırf logo renkleri yüzünden ambargo yiyen kurumlar var, türlü yaşanmışlık, kulaktan dolmalarla bankacıyı, sigortacıyı, tesisatçıyı vs ebedi nefret unsuru olarak görenler de cabası.
Üzerinde devasa logolar, yazılar olan giysileri de sevmem. Mesela o timsahlı markayı severim ama büyük timsahlı ya da yazılı hiçbir ürününü almam ve giymem.
Birisi ile tanıştığım zaman kendime, eğitimime, mesleğime, geçmişime, tercihlerime dair konulara gerekmedikçe veya sorulmadıkça girmem. Girmek istemediğimden ya da hoşlanmadığımdan değil, yola böyle çıkmayı sevmediğim için.
Yönettiğim kuruma kartvizit bastırırken kendim dahil kimsenin kartına görev, unvan gibi bilgileri yazdırmam. Kurumu temsil eden kişi karşısındakine kartvizit veya başka bir yönlendirme ile değil konuştuklarıyla, bildiğiyle, yetkisi ve yapabilirliği ile kanıtlamalı kendisini.
Bireyler taşıdıkları unvanlar, yaptıkları işler, giydikleri kıyafet ya da aldıkları eğitiminden önce kendileri olarak varlar bu dünyada, o bireyi en doğal haliyle olduğu gibi tanımadan çeşitli önyargı unsurları ile değerlendirmek kişisel ilişkileri, hatta toplumsal huzuru bozabilecek yanlı, önyargılı davranışlar.
“Ateş olsan cürmün kadar yer yakarsın” denir ya. Doğrusu “…cirmin kadar.” Yani hacmin, kapladığın alan kadar.
Tanıştığın bir insan da cirmi kadardır. O alanı tespit etmek de sana kalmış. Biraz dinlersin, yaptığı konuşmadan dikkatini çeken olayları, tarihleri, kişileri, yerleri kendince doğrularsın; yapacağım, edeceğim dediklerindeki inandırıcılığa bakarsın vs.
Hani büyük mağazalara, ya da meşhur restoranlara müşteri görünümlü kişiler gider gizlice ve o kurumun müşterilerine nasıl davrandığını, ürün ve hizmetlerini nasıl sunduğunu, bunların kalitesini filan gözlemeyip raporlarlar ya bence her ilişkide böyle bir süreç olması gerek belki.
Yoksa yeni bir gruba veya ortama girmeye çalışırken o sahip olduğun veya olmayı düşlediğin apoletleri hemen en ön plana çıkar, herkesin gözüne sok, ondan sonra dön kırk yıllık tanıdıklarının yanında bambaşka biri ol. Ya da iş yaşamında o tahsil, bu unvan, şu karizma derken eve gittiğinde en sıradan insandan daha vasıfsız ve duyarsız ol aniden.
Farklı olduğunu ille de göstermek istiyorsan beyninle, kalbinle, davranışınla göster bunu; apoletlerden, etiketlerden, simgelerden, aidiyetlerden medet umma. Bence…
Görüşmek üzere,

İlgili Haberler

Sigortacılık Ne Kadar “Cool” Olabilir?
Birönceki yazıda “cool” kavramını ele almış ve arkasında özgünlük, cesaret, zahmetsizlik ve aidiyet duygusu yaratabilmek olduğunu vurgulamıştık. Şimdi asıl soruya gelelim. Sigortacılık bu tabloda nerede duruyor? Sigortacılık gerçekten cool bir sektör olabilir mi? Kabul edelim, yeni neslin gözünde sigorta hiç de cool değil. Bürokrasi, kağıt evraklar, upuzun poliçe metinleri, karmaşık süreçler, reddedilen tazminatlar. Ayrıca bir…

Felaket Gelmeden Önce:Önlem almak için birilerinin ölmesi veya bazı şeyleri kaybetmemiz mi gerekiyor?
Birbinanın temelinde çatlaklar vardır. Uzmanlar uyarır: “Derhal önlem almalıyız. Bu bina çökebilir.” Cevap hazırdır: “Hiç gerek yok, boşuna uğraşmayın. Her şey yolunda.” Bir hafta sonra bina çöker, 15 insan hayatını kaybeder. İşte o zaman herkes harekete geçer. Soruşturmalar açılır, sorumlular aranır, bina güçlendirilir. Peki, o insanlar hayattayken neden aynı kararlılık gösterilmemiştir? Bir otelin yangın merdiveni…

Yaşam Kalitesi
Ailece kullandığımız bir uygulama var. Kimin o an nerede olduğunu, ne hızla hareket ettiğini (araçta veya yaya), araçta isek aracın yaptığı trafik ihlallerini (hız, ani şerit değişikliği vs) gösteriyor, gerçek zamanlı olarak bir de. Belki bir toplumun tamamını böyle kontrol edemezsiniz, etmemelisiniz hatta; bireysel özgürlükler, haklar, mahremiyet vs anlamında. Ama en azından gönüllü olanları, buna…

Cumhuriyet Bayramı
Sonbaharın biraz daha hüzün getirdiğinden bahsetmiştim son yazımda; konumuz hazan ve hüzündü. Göreceli olarak ekim ayının daha da hüzün ayı olduğunu söylemek mümkün ama bana göre hiç de öyle değil. Ekim ayı Cumhuriyetin kurulduğu, bir ulusun yeniden doğduğu ay. Sevinç, neşe, ışık, coşku dolu… Bu yıl Cumhuriyetimizin 103’üncü yılını kutluyoruz. Ne mutlu bize… Cumhuriyetin kurulmasına…

Yapay Zekâ, Risk ve Güven: Sigortacılıkta yeni kâr denklemi
Yapay zekâ, iklim riskleri ve değişen müşteri beklentileri sigortacılığın kâr modelini yeniden yazmayı zorunlu kılıyor. Yeni dönemde başarı faktörlerinde ortaya çıkan farkı, en fazla poliçeyi satanlar değil, riski en iyi yönetenler yaratacak. Sigorta sektöründe rekabetin kuralları değişiyor. Artık başarı yalnızca daha fazla poliçe satmakla değil; riski doğru fiyatlamak, maliyetleri yönetmek, teknolojiyi etkin kullanmak ve müşteriye…

Primleri azaltan sağlık sigortacılığı
Geçtiğimiz ay temelini attığımız özel sağlık sigortacılığında çağdaşlaşma vizyonunu, sektörel ezberleri kökten değiştiren derinlemesine bir dönüşümle masaya yatırmak istiyorum. Senelerdir geleceği bugünden okumanın ne kadar değerli olduğunu savunuyorum. Geleneksel sağlık sigortacılığı uzun yıllar boyunca “hasta olduktan sonra masrafı ödeyen” bir finansal havuz mantığıyla çalıştı. Çağdaşlaşma ise bu yapıyı terk edip, “hastalığı önleyen, veriyi yöneten ve…











Yorumlar (0)
E-postası doğrulanmış üyeler ve Google ile giriş yapanlar yorum yazabilir.