Çalışanların işe gelip gitmelerine ilişkin yol giderlerinin işverence karşılanması:

GELİR Vergisi Kanununun 23/10. Maddesine göre; hizmet erbabının toplu olarak işyerlerine gidip gelmelerini sağlamak maksadıyla işverenler tarafından yapılan taşıma giderleri ücret kapsamında gelir vergisine tabi tutulmamaktadır. 7 Aralık 2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanmış olan 7194 sayılı Kanunla sözkonusu Maddeye eklenen hüküm uyarınca;
işverenlerce taşıma hizmeti verilmeyen durumlarda, çalışılan günlere ait bir günlük ulaşım bedelinin (2020 yılı için) 12 lirayı aşmaması ve buna ilişkin ödemenin toplu taşıma kartı, bileti veya bu amaçla kullanılan ödeme araçlarının temini şeklinde yapılması şartlarıyla bu giderler de ücret kapsamında vergilendirilmeyecektir. Ödemenin bu tutarı aşması hâlinde aşan kısım ile hizmet erbabına ulaşım bedeli olarak nakden yapılan ödemeler ve bu amaçla sağlanan menfaatler ise ücret olarak vergilendirilecektir. 27 Mayıs 2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 311 Seri No’lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinin 8. Maddesinde konuyla ilgili açıklamalar yapılmıştır. Genel Tebliğde yer alan hususlar aşağıdaki şekilde özetlenebilir:Hizmet erbabının toplu olarak işyerlerine gidip gelmelerini sağlamak maksadıyla vasıta temini veya hizmet satın alınması suretiyle işverenler tarafından yapılan taşıma giderleri nedeniyle hizmet erbabına sağlanan menfaatlere uygulanan gelir vergisi istisnası devam etmektedir. Yeni getirilen düzenleme ile; işverenler tarafından hizmet erbabının toplu olarak işyerlerine gidip gelmelerine yönelik taşıma hizmeti verilmediği durumlarda, hizmet erbabına verilen toplu taşıma kartı, bileti veya bu amaçla kullanılan ödeme araçları için yapılan ödemeler nedeniyle sağlanan menfaatler de istisna kapsamına alınmıştı.İstisnadan yararlanma şartları; işveren tarafından, hizmet erbabının toplu olarak işyerlerine gidip gelmelerini sağlamak maksadıyla ulaşım vasıtası temini veya hizmet satın alınması suretiyle taşıma hizmeti verilmiyor olması, taşıma kartı, bileti veya bu amaçla kullanılan ödeme araçlarının, münhasıran hizmet erbabının işyerine gidip gelmesi için kullanacağı toplu taşıma araçlarında geçerli olması (Ulaşım bedeli için yüklenen tutarın sadece ulaşımda kullanılabilecek şekilde sınırlandırıldığı başka amaçlarla da kullanılabilen ödeme araçlarının kullanımı bu şartın ihlali sayılmaz), yapılan ödemenin fiilen çalışılan günlerle sınırlı olması, ulaşım bedelinin günlük belirlenen tutarı (2020 yılı için 12 TL) aşmaması, toplu taşıma kartı, bileti veya bu amaçla kullanılan ödeme araçlarının teminine ilişkin harcamaların belgelendirilmesi şeklindedi. İşverence hizmet erbabına; ulaşım bedelinin nakit olarak verilmesi, ulaşım bedeli karşılığının, hediye kartı ve benzeri ulaşım harcaması dışında diğer alışverişlerde de kullanılabilecek ödeme araçları şeklinde verilmesi, araç tahsis edilmesi, çalışılmayan günler için de ulaşım bedeli ödenmesi, işyerlerine gidip gelmelerini sağlamak maksadıyla taşıma hizmeti verilmesinin yanında ilave olarak toplu taşıma kartı, bileti veya bu amaçla kullanılan ödeme araçları verilmesi durumlarında, istisnadan faydalanılamayacak olup, yapılan bu ödemeler ve sağlanan menfaatler net ücret kabul edilerek brüte iblağ edilmek suretiyle gelir vergisine tabi tutulacaktır. İşveren toplu taşıma hizmetini personelinin tümüne sağlayamıyorsa veya taşıma hizmeti belirli merkezlere kadar yapılıyor ve sonrasında hizmet erbabı tekrar ulaşım masrafına katlanıyorsa, bu taşımadan faydalanmayan veya taşıma sonrası ulaşım masrafları oluşan hizmet erbabına verilen toplu taşıma kartı, bileti veya bu amaçla kullanılan ödeme araçları verilmesi durumunda da istisnadan faydalanılacaktır. İstisna sadece çalışılan günler dikkate alınarak uygulanacaktır. Toplu ödemede, çalışılan günler dikkate alınarak her aya isabet eden tutar ayrı ayrı istisna kapsamında değerlendirilecektir.