Yazarlar

17.08.99 Unutmayacağız

SİGORTACI Gazetesi’nin bu ayki yazısını yazmak için bilgisayarımın başına oturduğumda ekranın sağ alt köşesine baktığımda 17 Ağustos tarihini gördüm. Biliyorsunuz tüm yazılı ve görsel medyada günlerce ağustos ayında yaşanacak yıldız yağmurlarından söz edildi. Oysa her ağustos ayında benim için yıldız yağmurundan çok iki şey önem taşıyordu. Birincisi 24 Ağustos 1998 tarihinde yüreğimdeki vurgun ikincisi ise 17 Ağustos 1999 tarihindeki Marmara depremi…
Yirmi birinci yılını dolduran büyük Marmara Depremi’nde tüm insanlarımız ile birlikte yaşadıklarımız hala o kadar canlı ki aklımda olan sigortacılığa ilişkin teknik konuları tasarlayıp yazma düşüncesinden vazgeçip o dramatik anları dile getiren 20.08.1999 tarihli yazımı buradan tekrar sizler ile paylaşmak istedim.

EVET GERÇEKTEN UNUTMAMALIYIZ

Depremin üçüncü günü akşama doğru Adapazarı’nın tam merkezinde bulunan Çark caddesine girdiğimizde tüylerimin diken diken olduğunu hissettim. Burası bir korku filminin seti mi? Dante’nin İlahi Komedyası’nda betimlediği cehennem mi, yoksa bize soyut olarak anlatılan ve bir türlü kavrayamadığımız kıyametin somut göstergesi mi? Gördüğüm korkunç manzaralara inanmak istemiyordum. Bir de o cehennemi saniye saniye yaşayan insanları düşününce yüreğimdeki gökyüzü karanlık bir evrenin sonsuzluğunda kayıp gitmeye başlamıştı.
Bu cehennemi ortamda tüm karamsarlığımıza ve üzüntümüze karşın görevimizi yapmak zorundaydık. Ancak bunu nasıl yapacaktık? Ekspertizini yaptığımız her enkazın başında gözyaşlarımızı tutamıyorduk. Bir ara eksper arkadaşım yıkıntılar arasında duran bez bir oyuncak bebeği göstererek gözyaşları arasında kısık bir sesle “Ben 1967 Adapazarı depremini de çok iyi anımsıyorum. Hatta genç bir mimar olarak o dönemde yine buralarda geçici olarak kamu görevi yapmıştım. Depremi yaşayan insanlar bu kadar acıyı ve olup biteni unutur mu acaba?” diyerek başka bir yıkıntıya doğru yöneldi. Biraz olsun üzüntüsünü hafifletmek için ona Jaques Brel’in dizelerini aktardım.

“On oublie rien/On oublie rien du tout/On s’habitue/C’est tout…”
Hiçbir şey unutulmaz/Ama hiçbir şey/Sadece alışılır/Hepsi bu…

***

Nükleer savaşı başlatarak Hiroşima ve Nagazaki’yi yok eden ilk atom bombasının yarattığı “kıyamet” hakkında birçok kitap okumuş, onlarca televizyon belgeseli izlemiştim. Çark caddesini görür görmez karşımdaki yıkıntılar kayboldu ve gözlerimin önüne birden bire Hiroşima geldi. Tesadüfe bakın ki Amerikalılar Hiroşima’ya nükleer kıyameti 6 Ağustosta yaşatırken, Marmara Bölgesi de aynı ay içinde ve 11 gün sonra doğasal kıyameti yaşamıştı.
Doğanın en küçük parçacığı olan atomu “Pandora’nın kutusuna” hapis ederek kutunun içindeki savaş cinini istediği anda istediği yerde kullanan insanoğlu deprem denilen gücün karşısında ne kadar çaresiz ve korumasız bir durumdaymış. Ne yazık ki bu çaresizlik büyük ölçüde yine insan oğlunun kendi elleri ile yarattığı yağma kültüründen kaynaklanıyor.
Yaşamını sağlıklı ve yaşanabilir kentler için projeler üretmeye adamış ve hep yağmacıların karşısında olmuş sevgili Oktay Ekinci’nin söylediği gibi “Depremin sadece çürük ve denetimsiz inşa edilmiş yapıları değil yıllardır iş bitirici ve kapkaççı davranışlara övgüler dizilen yozlaşmış toplum yapısını da açığa çıkarttığı her geçen gün daha da çarpıcı örneklerle gözlemlenebiliyor.“

***

Adapazarı’na ikinci gidişimizde olayın boyutları daha da dramatik hale gelmişti. Dev makineler binaların enkazlarını kaldırıyor ve varsa canlı olanlara ulaşılmaya çalışılıyordu.
İnsanoğlu yaşam çizgisi boyunca nice dayanılmaz acılarla karşılaşıyor ve irade gücünü kullanarak bu acılara direniyor. Ancak duygularımızı yıpratan ve allak bullak eden öyle bir acı var ki bunu tarif etmek mümkün değil. Çünkü o şeyler ancak yaşanılarak öğrenilebilir. Bu tarifsiz acı nedir biliyor musunuz? Ölen yakınlarınızın, eşinizin dostunuzun çürüme kokusunu algılamanız ve buna da günlerce maruz kalmanızdır. İşte bu çürümeden yayılan kokulardan korunmak için Adapazarı’nda bizler de dahil herkes maske takmıştı.
Yaşamın yeniden filizleneceği depremsiz ve maskesiz günler diliyorum.

SG
Sigortacı Gazetesi
EDİTÖR

Yorumlar (0)

Yorum yazmak için üye girişi gerekiyor.

E-postası doğrulanmış üyeler ve Google ile giriş yapanlar yorum yazabilir.

İlgili Haberler

Sigortacılık Ne Kadar “Cool” Olabilir?
Yazarlar

Sigortacılık Ne Kadar “Cool” Olabilir?

Birönceki yazıda “cool” kavramını ele almış ve arkasında özgünlük, cesaret, zahmetsizlik ve aidiyet duygusu yaratabilmek olduğunu vurgulamıştık. Şimdi asıl soruya gelelim. Sigortacılık bu tabloda nerede duruyor? Sigortacılık gerçekten cool bir sektör olabilir mi? Kabul edelim, yeni neslin gözünde sigorta hiç de cool değil. Bürokrasi, kağıt evraklar, upuzun poliçe metinleri, karmaşık süreçler, reddedilen tazminatlar. Ayrıca bir…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Felaket Gelmeden Önce:Önlem almak için birilerinin ölmesi veya bazı şeyleri kaybetmemiz mi gerekiyor?
Yazarlar

Felaket Gelmeden Önce:Önlem almak için birilerinin ölmesi veya bazı şeyleri kaybetmemiz mi gerekiyor?

Birbinanın temelinde çatlaklar vardır. Uzmanlar uyarır: “Derhal önlem almalıyız. Bu bina çökebilir.” Cevap hazırdır: “Hiç gerek yok, boşuna uğraşmayın. Her şey yolunda.” Bir hafta sonra bina çöker, 15 insan hayatını kaybeder. İşte o zaman herkes harekete geçer. Soruşturmalar açılır, sorumlular aranır, bina güçlendirilir. Peki, o insanlar hayattayken neden aynı kararlılık gösterilmemiştir? Bir otelin yangın merdiveni…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Yaşam Kalitesi
Yazarlar

Yaşam Kalitesi

Ailece kullandığımız bir uygulama var. Kimin o an nerede olduğunu, ne hızla hareket ettiğini (araçta veya yaya), araçta isek aracın yaptığı trafik ihlallerini (hız, ani şerit değişikliği vs) gösteriyor, gerçek zamanlı olarak bir de. Belki bir toplumun tamamını böyle kontrol edemezsiniz, etmemelisiniz hatta; bireysel özgürlükler, haklar, mahremiyet vs anlamında. Ama en azından gönüllü olanları, buna…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Cumhuriyet Bayramı
Yazarlar

Cumhuriyet Bayramı

Sonbaharın biraz daha hüzün getirdiğinden bahsetmiştim son yazımda; konumuz hazan ve hüzündü. Göreceli olarak ekim ayının daha da hüzün ayı olduğunu söylemek mümkün ama bana göre hiç de öyle değil. Ekim ayı Cumhuriyetin kurulduğu, bir ulusun yeniden doğduğu ay. Sevinç, neşe, ışık, coşku dolu… Bu yıl Cumhuriyetimizin 103’üncü yılını kutluyoruz. Ne mutlu bize… Cumhuriyetin kurulmasına…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Yapay Zekâ, Risk ve Güven: Sigortacılıkta yeni kâr denklemi
Yazarlar

Yapay Zekâ, Risk ve Güven: Sigortacılıkta yeni kâr denklemi

Yapay zekâ, iklim riskleri ve değişen müşteri beklentileri sigortacılığın kâr modelini yeniden yazmayı zorunlu kılıyor. Yeni dönemde başarı faktörlerinde ortaya çıkan farkı, en fazla poliçeyi satanlar değil, riski en iyi yönetenler yaratacak. Sigorta sektöründe rekabetin kuralları değişiyor. Artık başarı yalnızca daha fazla poliçe satmakla değil; riski doğru fiyatlamak, maliyetleri yönetmek, teknolojiyi etkin kullanmak ve müşteriye…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Primleri azaltan sağlık sigortacılığı
Yazarlar

Primleri azaltan sağlık sigortacılığı

Geçtiğimiz ay temelini attığımız özel sağlık sigortacılığında çağdaşlaşma vizyonunu, sektörel ezberleri kökten değiştiren derinlemesine bir dönüşümle masaya yatırmak istiyorum. Senelerdir geleceği bugünden okumanın ne kadar değerli olduğunu savunuyorum. Geleneksel sağlık sigortacılığı uzun yıllar boyunca “hasta olduktan sonra masrafı ödeyen” bir finansal havuz mantığıyla çalıştı. Çağdaşlaşma ise bu yapıyı terk edip, “hastalığı önleyen, veriyi yöneten ve…

30 Ekim 2026·3 dk okuma