Yazarlar

Pandemi sonrası işime olan tutkumdaki değişim nedir?

Pandemi sürecinin sona ermesi ümidiyle, her şeyin yeniden gözden geçirilmesini düşünen sadece işveren tarafı değildir. Aynı zamanda çalışanlar için de yeni kararlar alma eyleminde bulunmalarının normal karşılanması gerektiğidir. Çünkü, iki seneye yakın bir dönem içinde çalışan her birey, kendi kişisel kaynaklarını kullanarak sosyal ve örgütsel psikolojik ihtiyaçlarının karşılanması için fazlasıyla gayret gösterdi. Böylece işinin gerektirdiği yetenekleri gösterebilmek amacıyla kendini fiziksel, ruhsal, duygusal ve zihinsel olarak kendi sorumluklarına adaması zorunluluğuyla baş başa kaldı. Diğer taraftan, örgüt içi çalışmanın sunduğu iletişim kolaylığı, lider desteği, gelişim avantajı, kendini gösterme motivasyonu ve sosyal ilişkiler konforu gibi değer kazanımlarından uzakta kalmanın sorunlarıyla da yüzleşmek zorunda kaldı.

Bu girişin özeti olarak, kendimize şu soruyu sorma hakkımızın olduğunu düşünüyorum. “Pandemi sonrası işime olan tutkumdaki değişim nedir?” Bu soruyu biraz daha detaylandırdığımızda, daha belirgin sorularla yüzleşmemiz gerektiği ortaya çıkabilir.

Bu süreçte,

• İşim benim ihtiyaçlarımın ne kadarını giderdi?

• İşim potansiyelimi kullandığımda beni başarıya ulaştırma fırsatı mı sundu, yoksa önemsiz, anlamsız ve yeni fırsat sunmayan bir iş haline mi geldi?

• İşime olan güçlü inancım, işe yönelik tatminimi ve şevkimi daha mı artırdı?

• İşime karşı olan tutkum, çalıştığım kurum desteği ile daha mı arttı yoksa iş tatminimi olumsuz etkileyen bir davranışa mı sürükledi?

Bu sorularla yüzleşmenin hem karar vericiler hem de çalışanlar açısından önemini işe tutkunluğun kavramsal yaklaşımlarıyla açıklamakta fayda görmekteyim.

Çalışanın üstlendiği role kazandırılan anlamlılık ve güven, kişide işine karşı duygusal bir yakınlık hissi oluşturmakta ve gösterdiği enerjisiyle ihtiyaçlarını yeniden dizayn edebileceğinin inancını artırmaktadır. Ancak, bu süreçte çalışanların çoğunun uzaktan erişimle kendi kendine çözümler üreterek başarmaya çalışması, onlar için ruhsal ve fiziksel ihtiyaçlarını giderememesi anlamını taşımakta, bu da doğal olarak çalışanın işe tutkusunu zayıflatabilmektedir.

Çalışanların kendi potansiyellerini iyi bir şekilde kullanarak başarıya ulaşma, yani kendini gösterme fırsatına kavuşmaları beklenen bir durumdur. Ancak, yaşadığımız bu dönemin özelliğine atıfta bulunarak fark edilemeyen yeteneklerin gelecekte onlar için bir tükenmişlik tutumuna sokacağı ve işlerin önemsiz, hiçbir anlamı olmayan ve kendileri için yeni fırsatlar yaratmayan işler haline geleceğini düşündürecektir.

Bu da çalışanın sahip olduğu enerjisinin duygusal tükenmişliğe, bağlılığının zayıflamasına ve yeterliliğinin gittikçe kaybolmasına neden olur. Bundan dolayı oluşan tükenmişlik duygusunun işe tutkunluğun zayıflaması sonucunda ortaya çıktığı söylenebilir.

İşe tutkunluğun güçlü olmasını etkileyen bir diğer değişken de iş tatminidir. Hatta işe tutkunluğun iş tatmininden türetilen bir kavram olduğu söylenebilir. Çalışanların işe kendini vermesi, yükselen enerji ve gözle görülen bir şevkle çalışması iş tatminini artıracaktır. Uzaktan çalışmanın bir sonucu olarak gerçekleşmeyen grup çalışmaları bireysel motivasyonun azalmasının en büyük nedeni olduğu söylenebilir. İşe tutkunluğu etkileyen önemli değişkenlerden birisi de çalışanlar tarafından algılanan kurumsal desteğin hissedilebilir olmasıdır. Güçlü bir destek, çalışanın kendini işe adaması sonucunu etkilemektedir. Dolayısıyla, pandemi sürecinin işe tutkunluğu bu değişken üzerinden de etkilediği görülmektedir.

Özetle, çalışanın işine tutkun olması, işini daha iyi yapmasının motivasyonuyla artmaktadır. Ancak, çalışan kaynak yetersizliğinden veya desteğin azalmasından dolayı işinin önemini ve anlamını kaybettiğini algılarsa veya işinde başarısızlığa uğrayacağını düşünürse işine karşı olan coşkusu ve tutkusu azalacaktır.

Öznel bir değerlendirme yapmam gerekirse, yetenek yöneticilerinin ezberlerini az da olsa bozmaları ve çalışanlarda davranışsal boyutları odaklanarak pandemi sonrası örgütsel davranış konularına bilimsel yaklaşımlarla çözümler getirmeleri gerekmektedir.

Dr. Mehmet Muratoğlu
Dr. Mehmet Muratoğlu
SİGORTACI GAZETESİ KÖŞE YAZARI

Yorumlar (0)

Yorum yazmak için üye girişi gerekiyor.

E-postası doğrulanmış üyeler ve Google ile giriş yapanlar yorum yazabilir.

İlgili Haberler

Sigortacılık Ne Kadar “Cool” Olabilir?
Yazarlar

Sigortacılık Ne Kadar “Cool” Olabilir?

Birönceki yazıda “cool” kavramını ele almış ve arkasında özgünlük, cesaret, zahmetsizlik ve aidiyet duygusu yaratabilmek olduğunu vurgulamıştık. Şimdi asıl soruya gelelim. Sigortacılık bu tabloda nerede duruyor? Sigortacılık gerçekten cool bir sektör olabilir mi? Kabul edelim, yeni neslin gözünde sigorta hiç de cool değil. Bürokrasi, kağıt evraklar, upuzun poliçe metinleri, karmaşık süreçler, reddedilen tazminatlar. Ayrıca bir…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Felaket Gelmeden Önce:Önlem almak için birilerinin ölmesi veya bazı şeyleri kaybetmemiz mi gerekiyor?
Yazarlar

Felaket Gelmeden Önce:Önlem almak için birilerinin ölmesi veya bazı şeyleri kaybetmemiz mi gerekiyor?

Birbinanın temelinde çatlaklar vardır. Uzmanlar uyarır: “Derhal önlem almalıyız. Bu bina çökebilir.” Cevap hazırdır: “Hiç gerek yok, boşuna uğraşmayın. Her şey yolunda.” Bir hafta sonra bina çöker, 15 insan hayatını kaybeder. İşte o zaman herkes harekete geçer. Soruşturmalar açılır, sorumlular aranır, bina güçlendirilir. Peki, o insanlar hayattayken neden aynı kararlılık gösterilmemiştir? Bir otelin yangın merdiveni…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Yaşam Kalitesi
Yazarlar

Yaşam Kalitesi

Ailece kullandığımız bir uygulama var. Kimin o an nerede olduğunu, ne hızla hareket ettiğini (araçta veya yaya), araçta isek aracın yaptığı trafik ihlallerini (hız, ani şerit değişikliği vs) gösteriyor, gerçek zamanlı olarak bir de. Belki bir toplumun tamamını böyle kontrol edemezsiniz, etmemelisiniz hatta; bireysel özgürlükler, haklar, mahremiyet vs anlamında. Ama en azından gönüllü olanları, buna…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Cumhuriyet Bayramı
Yazarlar

Cumhuriyet Bayramı

Sonbaharın biraz daha hüzün getirdiğinden bahsetmiştim son yazımda; konumuz hazan ve hüzündü. Göreceli olarak ekim ayının daha da hüzün ayı olduğunu söylemek mümkün ama bana göre hiç de öyle değil. Ekim ayı Cumhuriyetin kurulduğu, bir ulusun yeniden doğduğu ay. Sevinç, neşe, ışık, coşku dolu… Bu yıl Cumhuriyetimizin 103’üncü yılını kutluyoruz. Ne mutlu bize… Cumhuriyetin kurulmasına…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Yapay Zekâ, Risk ve Güven: Sigortacılıkta yeni kâr denklemi
Yazarlar

Yapay Zekâ, Risk ve Güven: Sigortacılıkta yeni kâr denklemi

Yapay zekâ, iklim riskleri ve değişen müşteri beklentileri sigortacılığın kâr modelini yeniden yazmayı zorunlu kılıyor. Yeni dönemde başarı faktörlerinde ortaya çıkan farkı, en fazla poliçeyi satanlar değil, riski en iyi yönetenler yaratacak. Sigorta sektöründe rekabetin kuralları değişiyor. Artık başarı yalnızca daha fazla poliçe satmakla değil; riski doğru fiyatlamak, maliyetleri yönetmek, teknolojiyi etkin kullanmak ve müşteriye…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Primleri azaltan sağlık sigortacılığı
Yazarlar

Primleri azaltan sağlık sigortacılığı

Geçtiğimiz ay temelini attığımız özel sağlık sigortacılığında çağdaşlaşma vizyonunu, sektörel ezberleri kökten değiştiren derinlemesine bir dönüşümle masaya yatırmak istiyorum. Senelerdir geleceği bugünden okumanın ne kadar değerli olduğunu savunuyorum. Geleneksel sağlık sigortacılığı uzun yıllar boyunca “hasta olduktan sonra masrafı ödeyen” bir finansal havuz mantığıyla çalıştı. Çağdaşlaşma ise bu yapıyı terk edip, “hastalığı önleyen, veriyi yöneten ve…

30 Ekim 2026·3 dk okuma