Martı

Geçtiğimiz günlerde bir öğle arasında hafif bir şeyler yemek için ofisten çıkıp Garipçe’ye gittim. Garipçe Yavuz Sultan Selim Köprüsü’nün Avrupa ayağında eski bir balıkçı köyü. Köprü yapılana kadar ücra ve az bilinen bir yer iken sonrasında epey gözde oldu ama hala şehir gibi olmayan bir yer.
Deniz kıyısındaki restoranlardan birine oturdum, siparişimi verdim ve beklemeye başladım. Sahilin bir metre kadar yukarısında bir terastayım, su hafiften kıyıdaki kayalara vuruyor. Çekilen suyun kayaların üzerinde bıraktığı, güneş altında kurumuş yosunların kokusu beni çocukluğuma götürüyor. Eskiden neredeyse tüm Moda sahili böyle kokardı. Kısmen iyot, kısmen yosunun kendi kokusu. Masalardaki QR kodlu menüler ve müşterilerin cep telefonları olmasa sene 2026 değil 1970’ler olabilirdi kolayca. Ve o küçük koydaki martılar…
Kimi suda avda, kimi kayalarda veya kumsalda dinlenmede. Değerli bir dostum bir zamanlar “Sen martısın” demişti bana. O ana dek ne kadar uzun, iri, hacimli canlı varsa benzetilen ben şaşırmıştım. “Neden martı?” diye sormuştum. “Özgürlüğe tutkun, bağımsızlığına verdiğin önem” demişti. Martı farklı kültürlerde farklı şeyleri simgeleyen bir canlı ama bu özgürlük, bağımsızlık vurgusu o günden sonra yer etti bende. Geçenlerde yazmıştım, genelde hep aracımı sonraki gidişime uygun park etmeye çalışırım diye. Bu da bir bağımsızlık, özgürlük arayışı aslında. Ya da telefonumun, bilgisayarımın şarjının hep belirli bir seviyenin üzerinde olması, eve alışveriş yaparken aldıklarımın günlük gereksinimden daha fazla bir süreyi göz önüne alacak şekilde alınıyor olması, yolculuğa giderken valize kalınacak gün sayısının üstünde kıyafet koymam falan. Öncelikle tedbirli olmak gibi görünebilir ama bence kimseye bağımlı olmamak ve her şeye hazırlıklı olmak aslında.
“Bu akşam ne yiyelim?” sorusu da benzer bir şey bence. Onca saat öncesinden bir şeyi belirleyip ona bağlanmak yerine karnımız acıkınca düşünelim, belki çok farklı bir şey gelir aklımıza ve değişik bir şey yaparız bu sayede.
Konvoy halinde yolculuğu da sevmem, turizm şirketleri ile gidilen gezileri de, “şu saat ile bu saat arasında geleceğiz” deyip 4 saatlik geniş bir aralık beyan eden servis veya kargo şirketlerini de, “yarın bir ara ofisine uğrarım” diyen kişiyi de.
Berbere sabah erkenden giderim, gün boş kalsın diye; kalabalık bir yerde işim varsa onu da sabahtan halletmeyi tercih ederim sonrasında kuyruklarda zaman kaybetmemek için. Eskiden yola da gün ağarmadan çıkardım gün gitmesin diye ama biraz yumuşadım o konuda. Bunları yazınca takıntılı gibi düşünebilirsiniz ama değilim. Tek kıstas kimseye bağımlı olmamak, hedefe en hızlı şekilde ulaşırken aynı zamanda tüm olumsuz gelişmelere de hazırlıklı olmak.
Garipçe’ye geri dönüyorum. O öğlen pek kalabalık değildi etraf. Restoran ve kafelerde birkaç kişi, ortalıkta sessiz ve sakince dolaşan köy sakinleri, birkaç araba ve evcil hayvan…Belki hafta sonu olsaydı durum farklı olurdu ama o gün çok huzurluydu ortam. Özgürlük vardı orada, bağımsızlık da. Sanıyorum doğanın ritmine uyumlu bireylerin normlar ve değerlere uygun davrandığı, bir diğerinin alanına ve haklarına saygılı olduğu her yerde var aslında bunlar. Ne zaman ki ritim bozuluyor, yapay gündem ve öncelikler oluşturuluyor, kaynaklar olması gerektiği gibi dağılmıyor o zaman bağımlılık ve esaretler ortaya çıkıyor.
Richard Bach’ın “Martı” kitabında yazdığı gibi: “Kendin olma özgürlüğün var, gerçek kendin. Hemen ve şu an. O zaman hiçbir şey önünde duramaz…”
Görüşmek üzere,

İlgili Haberler

Sigortacılık Ne Kadar “Cool” Olabilir?
Birönceki yazıda “cool” kavramını ele almış ve arkasında özgünlük, cesaret, zahmetsizlik ve aidiyet duygusu yaratabilmek olduğunu vurgulamıştık. Şimdi asıl soruya gelelim. Sigortacılık bu tabloda nerede duruyor? Sigortacılık gerçekten cool bir sektör olabilir mi? Kabul edelim, yeni neslin gözünde sigorta hiç de cool değil. Bürokrasi, kağıt evraklar, upuzun poliçe metinleri, karmaşık süreçler, reddedilen tazminatlar. Ayrıca bir…

Felaket Gelmeden Önce:Önlem almak için birilerinin ölmesi veya bazı şeyleri kaybetmemiz mi gerekiyor?
Birbinanın temelinde çatlaklar vardır. Uzmanlar uyarır: “Derhal önlem almalıyız. Bu bina çökebilir.” Cevap hazırdır: “Hiç gerek yok, boşuna uğraşmayın. Her şey yolunda.” Bir hafta sonra bina çöker, 15 insan hayatını kaybeder. İşte o zaman herkes harekete geçer. Soruşturmalar açılır, sorumlular aranır, bina güçlendirilir. Peki, o insanlar hayattayken neden aynı kararlılık gösterilmemiştir? Bir otelin yangın merdiveni…

Yaşam Kalitesi
Ailece kullandığımız bir uygulama var. Kimin o an nerede olduğunu, ne hızla hareket ettiğini (araçta veya yaya), araçta isek aracın yaptığı trafik ihlallerini (hız, ani şerit değişikliği vs) gösteriyor, gerçek zamanlı olarak bir de. Belki bir toplumun tamamını böyle kontrol edemezsiniz, etmemelisiniz hatta; bireysel özgürlükler, haklar, mahremiyet vs anlamında. Ama en azından gönüllü olanları, buna…

Cumhuriyet Bayramı
Sonbaharın biraz daha hüzün getirdiğinden bahsetmiştim son yazımda; konumuz hazan ve hüzündü. Göreceli olarak ekim ayının daha da hüzün ayı olduğunu söylemek mümkün ama bana göre hiç de öyle değil. Ekim ayı Cumhuriyetin kurulduğu, bir ulusun yeniden doğduğu ay. Sevinç, neşe, ışık, coşku dolu… Bu yıl Cumhuriyetimizin 103’üncü yılını kutluyoruz. Ne mutlu bize… Cumhuriyetin kurulmasına…

Yapay Zekâ, Risk ve Güven: Sigortacılıkta yeni kâr denklemi
Yapay zekâ, iklim riskleri ve değişen müşteri beklentileri sigortacılığın kâr modelini yeniden yazmayı zorunlu kılıyor. Yeni dönemde başarı faktörlerinde ortaya çıkan farkı, en fazla poliçeyi satanlar değil, riski en iyi yönetenler yaratacak. Sigorta sektöründe rekabetin kuralları değişiyor. Artık başarı yalnızca daha fazla poliçe satmakla değil; riski doğru fiyatlamak, maliyetleri yönetmek, teknolojiyi etkin kullanmak ve müşteriye…

Primleri azaltan sağlık sigortacılığı
Geçtiğimiz ay temelini attığımız özel sağlık sigortacılığında çağdaşlaşma vizyonunu, sektörel ezberleri kökten değiştiren derinlemesine bir dönüşümle masaya yatırmak istiyorum. Senelerdir geleceği bugünden okumanın ne kadar değerli olduğunu savunuyorum. Geleneksel sağlık sigortacılığı uzun yıllar boyunca “hasta olduktan sonra masrafı ödeyen” bir finansal havuz mantığıyla çalıştı. Çağdaşlaşma ise bu yapıyı terk edip, “hastalığı önleyen, veriyi yöneten ve…











Yorumlar (0)
E-postası doğrulanmış üyeler ve Google ile giriş yapanlar yorum yazabilir.