Yazarlar

Kabuk

Hafta sonu aynı gün içinde öğlen ve akşam iki farklı yemeğe katıldım. İlki ailem, ikincisi arkadaşlar ile. İlki doğum günü kutlaması, ikincisi yurt dışında yaşayan ve uzun süredir görmediğimiz bir arkadaşımız ile buluşma yemeği…

Hava güzel, bulunduğumuz mekânlar ve ortamlar nezih, sohbetler keyifli… Bu yemeklerde fırsat buldukça da etrafı gözlemledim epeyce.

Herkes inanılmaz eğleniyor görünüyor ilk bakışta. Bir kesimi artan yeme-içme rakamları daha da motive etmiş anlaşılan, göstere göstere, bağıra çağıra sipariş verilmekte. Mekânda bulunan birilerini tanımak ekstra puan. Hele mekân sahibi, yöneticisi, şef garsonu filan tanıyorsan ilave can da kazanıyorsun o âlemde. Sohbetin en sıcak zamanında orada olmayan ama o anın paylaşılması zorunlu olan birini arayıp bağıra çağıra “Nerede/Kiminle/Ne/Neden” bilgisi vermek de 1000 puan! Orada olup o anı yaşamak yerine orada olduğunun bilinmesi daha mutlu ediyor sanki insanları.

Bizim masalar dâhil her masada zaman zaman selfie’ler, manzara fotoğrafları çekilmekte. Fotoğraf çekilirken dudakları büzmek ise trend olmuş.

Tüm mekânlarda vale var. Valeler gelen müşterilerin araçlarını alıp piyasa değerine göre “sort ediyorlar” mekânın önüne. Tabii hesap ödenip vale aracı getirince araca girmeden etrafa son bir “bu araç benim” bakışı atmak da olmazsa olmaz ritüeli bu âlemlerin.

Gitgide olduğu gibi olamayan bir topluma dönüşüyoruz. Olmadığı gibi biri olmaya çalışarak davranmanın kaçınılmaz sonucu olan sakillikler, tuhaflıklar, sırıtmalar da cabası.

Verilen izlenimlere göre herkes çok mutlu, çok zengin, çok iyi okumuş, çok moda takip eder, çok kaygısız ve çok huzurlu. Ama işleri batanlar, aileleri dağılanlar, bunalıma girenler, en büyük kazıkları yiyenler de en çok bu mutlu ve gülen yüzlerin arasından çıkıyor.

Neden? Çünkü herkes bir kabuğun ardında yaşıyor, o kabuğun içine mevzilenip özünü, benliğini, gerçek duygu ve düşüncelerini olabildiğince saklıyor diğerlerinden.

Ağlamak ayıp, eleştirmek ayıp, düşüncesini söylemek ayıp, sevmek ayıp, sevmemek de ayıp hatta.

Merhametli insan katı görünmeye çalışıyor birileri fazladan zamanını alıp onu meşgul etmesin diye. Korkan insan cesur görünmeye çalışıyor tavırları ve kararları sorgulanmasın diye. Kaygısı olan, şüphesi bulunan, soruları biriken insan bunları dile getiremiyor bulunduğu ortamdan dışlanmasın diye.

Belki içine itildiğimiz yaşam biçimleri zorunlu kılıyor bu kabukları. Ama öte yandan kabuğumuzu benimseyip içselleştirdikçe yalnızlaşıyoruz, kabuklarımız kalınlaştıkça azalıyoruz aslında. O kabuklara alışıp kurtulmayı denemedikçe de bağımsızlığı, özgürlüğümüzü yitiriyoruz.

Sosyal medya, her türlü iletişim kanalı bu kadar etkin, yaygın ve güçlü değilken daha özgündü insanlar. Örnek alınacak, takip edilecek, imrenilecek yaşamlar, kişiler fazla olmadığı için herkes daha fazla kendiydi. Ama son 25-30 yılda herkes aynı anda aynı şeyleri yapmaya, aynı şeyleri konuşmaya ve benzer tepkileri vermeye başladı. Bu da birbirine benzeyen yüzleri, giyimleri, araçları ve sohbetleri getirdi.

Kendi olmaktan, farklı düşünmekten, aykırı şeyler söylemekten çekinmeyen insanların artması gerek. Bu sadece daha renkli değil, daha üreten ve tartışan bir toplumu da beraberinde getirecek.

Kabuklarımızdan çıkarsak belki zarar göreceğiz bir süre, belki ne yapacağımızı bilemeyeceğiz kısa vadede, ama hemen sonrasında toparlanıp daha güçlü ve özgür olacağımız da kesin.

Gözümün önünde iki tane yavru kedi var bir haftadır. Anneleri yanlarında olduğu zaman onun yanında, altında, kuyruğunun kenarında yer buluyorlar kendilerine. Anneye “Kabuk” diyelim. Ama anne ara sıra bırakıp gidiyor onları. “Kabuksuz” kaldıkları zaman ilk yaptıkları da birbirlerine sokulmak o yavruların.

Biz de öyle yapmalıyız, birbirimize sarılarak, destek olarak, dayanışarak kurtulacağız bu gitgide büyüyen yalnızlıklardan, tutsaklıklardan…

Görüşmek üzere.

Ali Erül
Ali Erül
KÖŞE YAZARI

Yorumlar (0)

Yorum yazmak için üye girişi gerekiyor.

E-postası doğrulanmış üyeler ve Google ile giriş yapanlar yorum yazabilir.

İlgili Haberler

Sigortacılık Ne Kadar “Cool” Olabilir?
Yazarlar

Sigortacılık Ne Kadar “Cool” Olabilir?

Birönceki yazıda “cool” kavramını ele almış ve arkasında özgünlük, cesaret, zahmetsizlik ve aidiyet duygusu yaratabilmek olduğunu vurgulamıştık. Şimdi asıl soruya gelelim. Sigortacılık bu tabloda nerede duruyor? Sigortacılık gerçekten cool bir sektör olabilir mi? Kabul edelim, yeni neslin gözünde sigorta hiç de cool değil. Bürokrasi, kağıt evraklar, upuzun poliçe metinleri, karmaşık süreçler, reddedilen tazminatlar. Ayrıca bir…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Felaket Gelmeden Önce:Önlem almak için birilerinin ölmesi veya bazı şeyleri kaybetmemiz mi gerekiyor?
Yazarlar

Felaket Gelmeden Önce:Önlem almak için birilerinin ölmesi veya bazı şeyleri kaybetmemiz mi gerekiyor?

Birbinanın temelinde çatlaklar vardır. Uzmanlar uyarır: “Derhal önlem almalıyız. Bu bina çökebilir.” Cevap hazırdır: “Hiç gerek yok, boşuna uğraşmayın. Her şey yolunda.” Bir hafta sonra bina çöker, 15 insan hayatını kaybeder. İşte o zaman herkes harekete geçer. Soruşturmalar açılır, sorumlular aranır, bina güçlendirilir. Peki, o insanlar hayattayken neden aynı kararlılık gösterilmemiştir? Bir otelin yangın merdiveni…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Yaşam Kalitesi
Yazarlar

Yaşam Kalitesi

Ailece kullandığımız bir uygulama var. Kimin o an nerede olduğunu, ne hızla hareket ettiğini (araçta veya yaya), araçta isek aracın yaptığı trafik ihlallerini (hız, ani şerit değişikliği vs) gösteriyor, gerçek zamanlı olarak bir de. Belki bir toplumun tamamını böyle kontrol edemezsiniz, etmemelisiniz hatta; bireysel özgürlükler, haklar, mahremiyet vs anlamında. Ama en azından gönüllü olanları, buna…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Cumhuriyet Bayramı
Yazarlar

Cumhuriyet Bayramı

Sonbaharın biraz daha hüzün getirdiğinden bahsetmiştim son yazımda; konumuz hazan ve hüzündü. Göreceli olarak ekim ayının daha da hüzün ayı olduğunu söylemek mümkün ama bana göre hiç de öyle değil. Ekim ayı Cumhuriyetin kurulduğu, bir ulusun yeniden doğduğu ay. Sevinç, neşe, ışık, coşku dolu… Bu yıl Cumhuriyetimizin 103’üncü yılını kutluyoruz. Ne mutlu bize… Cumhuriyetin kurulmasına…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Yapay Zekâ, Risk ve Güven: Sigortacılıkta yeni kâr denklemi
Yazarlar

Yapay Zekâ, Risk ve Güven: Sigortacılıkta yeni kâr denklemi

Yapay zekâ, iklim riskleri ve değişen müşteri beklentileri sigortacılığın kâr modelini yeniden yazmayı zorunlu kılıyor. Yeni dönemde başarı faktörlerinde ortaya çıkan farkı, en fazla poliçeyi satanlar değil, riski en iyi yönetenler yaratacak. Sigorta sektöründe rekabetin kuralları değişiyor. Artık başarı yalnızca daha fazla poliçe satmakla değil; riski doğru fiyatlamak, maliyetleri yönetmek, teknolojiyi etkin kullanmak ve müşteriye…

30 Ekim 2026·3 dk okuma
Primleri azaltan sağlık sigortacılığı
Yazarlar

Primleri azaltan sağlık sigortacılığı

Geçtiğimiz ay temelini attığımız özel sağlık sigortacılığında çağdaşlaşma vizyonunu, sektörel ezberleri kökten değiştiren derinlemesine bir dönüşümle masaya yatırmak istiyorum. Senelerdir geleceği bugünden okumanın ne kadar değerli olduğunu savunuyorum. Geleneksel sağlık sigortacılığı uzun yıllar boyunca “hasta olduktan sonra masrafı ödeyen” bir finansal havuz mantığıyla çalıştı. Çağdaşlaşma ise bu yapıyı terk edip, “hastalığı önleyen, veriyi yöneten ve…

30 Ekim 2026·3 dk okuma