İş & Yaşam
GEÇTİĞİMİZ hafta sonu köyümüzde düzenlenen yılbaşı şenliğindeydik. Şenlikte stand açma koşulları yerel işletme olmak, yapılan işin sanatsal bir yönü olması ve olabildiğince doğal/organik üretim yapıyor olmak olarak belirlenmiş.
Bir düzine girişimci vardı orada. El örgüsü ürünler, kurutulmuş meyveler, takılar, objeler, evcil hayvan aksesuarları, süt ve peynir ürünleri, kişisel bakım ürünleri, giysiler filan.
Kimi dükkanını çoktan açmış, kimi atölyesinde, kimi evinde üretiyor.
2,5 gün geçirdim orada. En önemli tespitim herkes işini severek yapıyor, ürettiğine güveniyor, ürettiğini seviyor ve ürettiği ile yaşam biçimi arasında gözle görülür bir benzerlik var.
Ne demişti Montaigne, “Doğa bir ana gibi davranmış bize…İstemiş ki ihtiyaçlarımızı gidermek zevkli bir iş de olsun üstelik…Aklımızın istediği şey, iştahımızın da aradığı şey olsun…Onun kurallarını bozmaya hakkımız yok.”
Oysa benim kuşağım dahil, belki de 30 yaşın altındaki büyük çoğunluk, ihtiyaçlarımızı giderirken aynı zamanda zevkli bir iş olması kriterini aramadık sanki. Ya ailemizce epey önceden belirlenen bir yola çıktık ya arkadaş çevremizce veya toplumca öne çıkarılan moda işlere giriştik ya da kendimizce bir öngörüde bulunup karar verdik; ama hiçbir şekilde çıkılan yolun kendimize uyup uymadığını bilmeden, o yolda zevk alıp almayacağımızı önemsemeden.
Her zevk aldığım uğraş iş haline gelmeyebilir. Ya da başta çok isteyerek giriştiğim bir işten bir süre sonra zevk almamaya başlayabilirim. Bunun yanında bir de yapmaya karar verdiğim iş için gerekli eğitim, birikim ve yetkinliklere sahip olmam gerektiği konusu da var tabii. Ama her ne olursa olsun insanın sevdiği bir işi yapıyor olması bence birinci sırada olması gereken öncelik.
Gün ortasında trafikteki anlamsız yoğunluklar, ya da önünden geçtiğimiz bir kafedeki kalabalık bazılarımıza “İşi gücü yok mu bu insanların?” dedirtmiyor mu sık sık? Bu yargıdaki en büyük yanılgı belki de bizim işi nasıl tanımladığımız. Sabah A noktasından B noktasına git. Öğlen ya B’de ya da yakınındaki bir yerde hızlı bir yemek ye, B’ye dön, 3-4 saat daha orada kal, sonra en kısa yoldan ve en hızlı şekilde A’ya dön!
Oysa mesela o trafikte ya da kafelerde, yukarıdaki rutin ile çalışmayan tercümanlar, danışmanlar, yapımcılar, yazarlar ya da daha klasik işler yapıyor olsalar da işlerine birkaç saat ara verip kafa dağıtanlar, başka bir işin peşine düşenler, hatta işini masa başında değil de o kafelerde yapanlar var.
Birkaç yıl öncesine kadar 12.00-13.30 saatleri dışında iş ile ilgisi olmayan yerlerde olduğumda rahatsız olurdum; bol kurallı, dayatılan, norm haline gelen iş ortamı ve iş adabı kalıplarının yarattığı tahribat kesinlikle. Eğitimli, bazıları önemli deneyimlere sahip insanların çalışmıyor olmasına üzülür, kimilerini de eleştirirdim, oysa belki onlar durumlarından son derece memnun iken.
Pandemi ile başlayan yeni dünya düzeninde birçok şey yerine oturuyor aslında. Birçok kuruluşta esas olanın çalışma saatleri veya nerede çalışıldığından çok yapılması gereken işin layıkıyla ve zamanında yapılması gerektiği anlaşıldı. Özellikle kol gücü gerektirmeyen işlerin ve buna bağlı sorumlulukların nerede ve ne zaman yapıldığından çok nasıl yapıldığı, hangi katma değer ve ne seviyede müşteri memnuniyeti yaratıldığı ortaya çıktı.
Hepimizin en önemli işi yaşamak aslında. Yaptığımız her şey, sahip olduğumuz her hobi, keyif aldığımız her şey yaşamak işinin süreçleri. Dolayısı ile sabah uyandığımız andan akşam yatana kadar yaptığımız her şey bir iş, bir işin parçası. Bu işleri yaparken keyif almak, katma değer üretmek, birilerine veya bir şeylere katkıda bulunmak da bu işin zevki.
Yaşamı ıskalamıyor, yaşamımıza değer veriyor ve her anını değerlendiriyorsak çok iyi işler yapıyoruz demektir zaten.
Henüz çok başında olduğumuz 2023’ün çok güzel işler yaptığınız
bir yıl olması dileğiyle…
Görüşmek üzere,

İlgili Haberler

Sigortacılık Ne Kadar “Cool” Olabilir?
Birönceki yazıda “cool” kavramını ele almış ve arkasında özgünlük, cesaret, zahmetsizlik ve aidiyet duygusu yaratabilmek olduğunu vurgulamıştık. Şimdi asıl soruya gelelim. Sigortacılık bu tabloda nerede duruyor? Sigortacılık gerçekten cool bir sektör olabilir mi? Kabul edelim, yeni neslin gözünde sigorta hiç de cool değil. Bürokrasi, kağıt evraklar, upuzun poliçe metinleri, karmaşık süreçler, reddedilen tazminatlar. Ayrıca bir…

Felaket Gelmeden Önce:Önlem almak için birilerinin ölmesi veya bazı şeyleri kaybetmemiz mi gerekiyor?
Birbinanın temelinde çatlaklar vardır. Uzmanlar uyarır: “Derhal önlem almalıyız. Bu bina çökebilir.” Cevap hazırdır: “Hiç gerek yok, boşuna uğraşmayın. Her şey yolunda.” Bir hafta sonra bina çöker, 15 insan hayatını kaybeder. İşte o zaman herkes harekete geçer. Soruşturmalar açılır, sorumlular aranır, bina güçlendirilir. Peki, o insanlar hayattayken neden aynı kararlılık gösterilmemiştir? Bir otelin yangın merdiveni…

Yaşam Kalitesi
Ailece kullandığımız bir uygulama var. Kimin o an nerede olduğunu, ne hızla hareket ettiğini (araçta veya yaya), araçta isek aracın yaptığı trafik ihlallerini (hız, ani şerit değişikliği vs) gösteriyor, gerçek zamanlı olarak bir de. Belki bir toplumun tamamını böyle kontrol edemezsiniz, etmemelisiniz hatta; bireysel özgürlükler, haklar, mahremiyet vs anlamında. Ama en azından gönüllü olanları, buna…

Cumhuriyet Bayramı
Sonbaharın biraz daha hüzün getirdiğinden bahsetmiştim son yazımda; konumuz hazan ve hüzündü. Göreceli olarak ekim ayının daha da hüzün ayı olduğunu söylemek mümkün ama bana göre hiç de öyle değil. Ekim ayı Cumhuriyetin kurulduğu, bir ulusun yeniden doğduğu ay. Sevinç, neşe, ışık, coşku dolu… Bu yıl Cumhuriyetimizin 103’üncü yılını kutluyoruz. Ne mutlu bize… Cumhuriyetin kurulmasına…

Yapay Zekâ, Risk ve Güven: Sigortacılıkta yeni kâr denklemi
Yapay zekâ, iklim riskleri ve değişen müşteri beklentileri sigortacılığın kâr modelini yeniden yazmayı zorunlu kılıyor. Yeni dönemde başarı faktörlerinde ortaya çıkan farkı, en fazla poliçeyi satanlar değil, riski en iyi yönetenler yaratacak. Sigorta sektöründe rekabetin kuralları değişiyor. Artık başarı yalnızca daha fazla poliçe satmakla değil; riski doğru fiyatlamak, maliyetleri yönetmek, teknolojiyi etkin kullanmak ve müşteriye…

Primleri azaltan sağlık sigortacılığı
Geçtiğimiz ay temelini attığımız özel sağlık sigortacılığında çağdaşlaşma vizyonunu, sektörel ezberleri kökten değiştiren derinlemesine bir dönüşümle masaya yatırmak istiyorum. Senelerdir geleceği bugünden okumanın ne kadar değerli olduğunu savunuyorum. Geleneksel sağlık sigortacılığı uzun yıllar boyunca “hasta olduktan sonra masrafı ödeyen” bir finansal havuz mantığıyla çalıştı. Çağdaşlaşma ise bu yapıyı terk edip, “hastalığı önleyen, veriyi yöneten ve…











Yorumlar (0)
E-postası doğrulanmış üyeler ve Google ile giriş yapanlar yorum yazabilir.