Astro günlük 31 Ekim 2026

Yılın bazı gecelerinin diğerlerinden farklı olduğuna inanılır. Sanki zaman yavaşlar, görünür olanla görünmeyen arasındaki sınırlar belirsizleşir. Bugün Cadılar Bayramı. Kökenleri eski Keltlerin Samhain ritüellerine kadar uzanan bu gece, kadim inanışlarda yaşayanlarla ölüler arasındaki perdenin inceldiği, ruhların dünyamıza daha fazla yaklaşabildiği kutsal bir geçiş zamanı olarak kabul edilirdi. Hasat sona ermiş, doğa ölümün sessizliğine hazırlanırken insanlar ateşler yakar, atalarını anar ve bilinmeyen dünyayla aralarındaki bağı hatırlardı.

Belki de bu dönemin insanlık tarihinde böylesine güçlü bir yer edinmesinin nedeni, doğanın bize kendi ölümlülüğümüzü hatırlatmasıdır. Ağaçlar yapraklarını döker, toprak soğur, güneş ışığı azalır. Her şey yavaş yavaş görünmez bir dünyaya çekilir. Akrep mevsiminin ölüm, sırlar, bilinçaltı ve yeniden doğuşla ilişkilendirilmesi de bu sembolizmle ne kadar örtüşüyor.

Peki ya içimizde gömülü kalanlar? Hiç söyleyemediğimiz sözler, yıllardır taşıdığımız kırgınlıklar, unutulduğunu sandığımız anılar… Bazen geçmiş gerçekten geride kalmaz; yalnızca sessizleşir. Ve hayatın bazı dönemlerinde, hiç beklemediğimiz bir anda yeniden kapımızı çalar. Belki de eski inanışların sözünü ettiği o ince perdeyi yalnızca iki dünya arasında değil, bilinçli zihnimizle içimizde sakladığımız hatıralar arasında da düşünebiliriz.

Bu gece karanlığı yalnızca korkulacak bir şey olarak görmeyelim. Bir mum yakalım, biraz sessizleşelim. Geride bıraktığımız insanları, kapanan kapıları, artık bizimle olmayan eski hâllerimizi hatırlayalım. Çünkü bazen geçmişle vedalaşmak, onu unutmak değil, hayatımızdaki yerini sevgiyle kabul etmektir. Kim bilir, belki de bu gece aralanan en önemli perde, kendi ruhumuzun derinliklerine açılan perdedir.